Ik merk dat ik veel muziek heb gepost de laatste tijd.
Net als met film voor mij is muziek een diepgaande expressie.
Niet alleen om even van het allerdaagse te ontsnappen maar ook juist om dichter bij te komen en weer te voelen. Om weer recht in je kracht te komen te staan.
Om los te laten en in contact te komen met je werkelijke ik.
Ik betrap mezelf nog wel eens op diverse emoties als boosheid, vooral tegen onrecht, al die leugens. Maar goed, ook zoals vandaag weer eens uitwijst zal eerlijkheid altijd weer boven drijven en stralen.
Muziek raakt energie levels waardoor ik weer kan relativeren, het maakt de projectie van je gedachten groots. Zo sta ik te headbangen op Anouk, het maakt me aan het dansen met een pollepel in mijn hand en zing tijdens de afwas Voulez-vous coucher avec moi se soir?
Het volgende stond in de Happinez door Paulo Coelho:
Alles beweegt.
En alles beweegt op een ritme.
En alles wat beweegt op een ritme veroorzaakt een klank;dat gebeurt hier en er is geen plaats op de wereld waar het op dit moment niet ook gebeurt.
En wanneer onze voorouders de kou van hun holen probeerden te ontvluchten, viel hun dat ook op: dingen bewogen en maakten geluid.
De eerste menselijke wezens hebben dan misschien met verbazing waargenomen, en vervolgens met devotie: ze beseften dat een hoger wezen zich op deze manier tegen hen uitte. Ze begonnen de geluiden en de bewegingen om hen heen na te bootsen, in de hoop contact met dit wezen te maken: de dans en de muziek waren geboren.
Als we dansen zijn we vrij. (voor mij dan zingen)
Beter gezegd, onze geest kan door het universum reizen, terwijl ons lichaam een ritme volgt dat aan de sleur van alledag onttrekt.
Ik ben een van die mensen die steeds meer en meer en meer wou.
Dat is niet erg om meer te willen, maar al die materie..
Ik kick ook op Oilily, Mexx, River Island, Zara,Esprit en dat soort dingen.
Maar de kringloop heb ik ook een hoop lol mee!
Meer en meer gaat mijn blik naar binnen.
Allemaal wandelen we de weg wel en vragen we ons af wie ben ik en wat wil ik?
Hoe wil ik leven en wat wil ik om me heen verzamelen.
Voor sommigen is het nog schuilen achter de meest dure pc aan hun zwembad en anderen leven in een tent met bladeren heel gelukkig.
Ik weet wel dat loslaten steeds makkelijker gaat.
Waarom ik gehuild heb is omdat het allemaal show was.
Niet omdat ik je mis.
Je koos niet voor mij, maar voor jou.
Jij bent nog onderweg, ik hoop dat je vind wat je nodig hebt.
Ik hoop dat je eens eerlijk kan zijn naar de mensen om je heen.
Wat je mij allemaal gezegd heb over iedereen zal in tijd vergaan.
Wie er overblijft is altijd je eigen ik.
Get along with him.
Ik wil je nog één ding terug geven.
Ik kan je nu vergeven voor wat je gedaan hebt.
Wat echt is voor mij is die muziek. De energietrillingen. Die alles vrij maken in mijn lijf en hoofd.
Dezelfde trillingen waarmee we anderen aantrekken, dat wat we denken creeren we, bestellen we onbewust.
Dansen, zingen, gek doen….. ik mag het zijn…vrij en zonder schaamte.
En ze dansen mee….
de sterren…
& de mensen ….
)
