Deze week zag ik iemand die ik in jaren niet gezien heb.
Iemand die ook een steentje bijgedragen heeft aan het vormen van mijn leven.
Misschien klinkt dat een beetje dramatisch maar het is gewoon de waarheid.
Daarmee kreeg ik gelijk een verdrietig verhaal.
Het viel me op dat hij er zo ongelukkig en “geleefd ” uit zag, dat sprak ik uit.
De laatste keer dat ik me herinner ging het ook niet zo goed en zat hij in de pillen.
Dat is niet meer het geval, hij staat lekker achter de bar.
Ik hoorde dat hij net voor de dood weg gehaald is een paar maandjes geleden.
13+ steekwonden in zijn hartstreek.
(ok dit is wat ik gehoord heb dus meer of minder sorry….)
Wat ik het meest erg vond is dat het hem niet gebeurd is maar door eigen toedoen.
In mijn boek van meneer Robbins (see previous posts) las ik ook een emotioneel verhaal over een Joodse man (Stanislavsky Lech)die ontsnapt is uit een concentratiekamp, nadat hij zijn familie voor zijn ogen had zien vermoorden.
Na maanden en maanden de juiste vragen stellen waar anderen de hoop op hadden gegeven.
Hij is-naakt- tussen rottende lijken in gaan liggen in een vrachtwagen die ergens de lijken gedumpt heeft.
Na uren liggen is hij -naakt- 25 Miles naar zijn vrijheid gerend.
(hier zijn verhaal)
Soms geeft het leven even geen antwoorden.
Lijken tranen oneindig.
Zonder handleiding van het leven gaan we het aan.
Vaak hoor ik mensen zeggen dat dingen moeten gebeuren zoals ze moeten en dat iedereen een les te leren heeft.
Ik geloof wel dat als je je lessen geleerd hebt dat je dan dood gaat.
Vraag me niet waarom, dat heb ik altijd al gedacht.
Waarom de ene de moed op geeft en de ander constant zijn de standaard hoger legt, meer wil, meer vraagt, meer krijgt….
Het is makkelijk om te zeggen het lukt niet, ik kan het niet.
Zo was ik ook.
Ik hoorde een liedje van Marco en dat ging zo: (Jamai versie hier)
Als er nooit meer een morgen zou zijn
En de zon viel in slaap met de maan
Heb je enig idee wat het met je zou doen
Als je nog maar een dag zou bestaan?
Zou je hart zich weer vullen met vuur?
Van de eeuwige schaamte bevrijd
Keek je niet meer benauwd naar de klok aan de muur?
Kwam je los uit de greep van de tijd
Zouden zorgen niet langer je leven bepalen
En had je voor angst geen ontzag?
Was je held of heldin van je eigen verhalen
Al was het dan maar voor een dag
Zou de toekomst niet langer je denken beheersen
En leefde je voor het moment
Met een luisterend oor voor het kind in jezelf
Zou je eindelijk weer zijn wie je bent
We verbannen de dromen naar morgen en later
Maar doet het je stiekem geen pijn?
Dat je dan pas zou doen wat je altijd al wou
Als er nooit meer een morgen zou zijn
Our questions determine our thoughts.
Ask and you will recieve.
Seek and you will find, knock and it will be opened to you.
-Matthew7:7
En deze vind ik ook super:
If you don’t have a plan for pleasure,You will have pain.
Het leven is aan jou en wat je er van maakt….
