Dearest Erich!
I hope you had a wonderfull (somewhat warm) day!
Hope your friends spoiled you!
My heart was with you!
Woensdag was het raar in de stad.
Ik was aan het werk en het was al aardig druk.
Restaurant was al volgeboekt.
De drukte voor de TT was al aanwezig.
Theo kwam nog eten later op de avond. 
Gisteren vroeg op.
Eerst met Theo naar de huisarts voor de bloeduitslagen en toen op naar het Martini ziekenhuis naar de KNO arts.
Wat een vreems onlogisch ziekenhuis is dat zeg.
Nou ja er bleek dus iets te verklaren te zijn voor het gesnurk en het benauwde bij inspanning.
Daar gaan we nu wat aan doen voor zover we kunnnen en kijken of de operaties daadwerkelijk nodig zijn.
Grote kans van wel maar daar gaan we nog even over praten.
Dat is niet niks en het worden dan een aantal operaties.
Maar voor het vrijmaken van zijn luchtwegen is het toch nodig vrees ik.
De algehele controles wat hij in eerste instantie onzin vond heeft hem toch veel geleerd en ik denk ook wel een andere kijk gegeven op zijn zijn gezondheid.
Gelukkig maar.
Daarna de stad in.
In de bladmuziek winkel laatste Alicia Keys (As I am) gescoord.
Theo heeft zijn oud collega Phillip opgezocht en op zoek naar ander werk omdat hij vaker thuis wil zijn.
Leuke peer die Phillip en ook zijn collega’s.
Dat was al een drukke morgen.
Nog even via dat leuke winkeltje waar ik mijn PIP Studio boek kocht naar de Wagamama. (3x raden wie mij steeds smeekt of we daar gaan eten hahaha)…
Na weer wat nieuws van de kaart te hebben geprobeerd iets nieuws bij Australien geprobeerd.
Ik ga -als ik ga- voor de belgian chocolat of de almond hazelnut blend maar nu werd het een sorbet variant passie en orange.
Erg zoet!
Maar wel lekker.
Theo kocht een roos voor me toen ik me even had omgedraaid en stond af te rekenen. (♥)…
Oh ja en er stond een marktje waar ik voor € 7.50 nog maar een Mariah cd kocht, Beverly Craven en een Whitney die ik nog niet had.
Koopje!
Toen (mijn hoge hakken deden zeer!) zouden we naar huis toe.
Maar we reden richting een andere kant van Groningen.
Op naar Theo zijn vader.
Het liep allemaal niet zoals geplanned maar aan het einde van de middag keek ik hem en zijn vrouw recht in de ogen.
Zat ik op de bank…en even later Theo ook toen Hilda hem had “gevonden.”
Heel heel bizar/bijzonder om na bijna 20 jaar zijn echte vader te ontmoeten.
Ook Marco en Debbie heb ik mogen ontmoeten.
Marco heeft een nieraandoening en voor een 7 jarige is hij erg klein en Debbie heeft het syndroom van Down.
Liza heb ik nog niet gezien en Jolanda maar ik hoop snel.
We zouden voor hun vakantie iig nog even langs gaan.
Ik denk dat beiden wel erg opgelucht waren na elkaar zo lang niet te hebben gezien.
Voelde warm en Damn wat kunnen 2 mensen op elkaar lijken en ZO KOPPIG zijn. 
De stad nog even in voor Pizza en heerlijke kersen bij de AH gescoord en toen -beiden- gesloopt naar huis.
Nee de nacht van Assen zat er niet in.
Vanavond, Zaterdag en Zondag moet ik wel werken.
Vanavond is de TT nacht….
Als ik niet tot heel laat moet werken dan gaan we met vrienden nog de stad in…
Brace yourself!
